علت گذاشتن كنيه «اباعبدالله» براي امام حسين(علیه السلام)

تور کربلا. تور زمینی کربلا. تور هوایی کربلا.

از سنتlrm;هاي اجتماعي ورسوم خانوادگي عرب، گذاشتن كنيه و لقبlrm;براي فرزند تازه به دنيا آمده است كه اساساً براي تعظيم و تكريم به كار ميlrm;رود.

ائمهlrm;ي معصومين(ع) هر كدام داراي كنيهlrm;ها و القاب زيادي هستند كه بازگو كنندهlrm;ي شخصيت معنوي و الهي آنان است. اباlrm;عبدالله كنيه حضرت امام حسين(ع) ميlrm;باشد كه بر خلاف معمول، به اعتبار اسامي فرزندان آن امام نيست، بلكه به جهت اوج و شكوه، و عبوديت عاشقانه او است كه با خون خويش ترسيم كرد.

اباعبدالله و اباالائمه و اباالمساكين از كنيهlrm;هاي ديگر امام حسين(ع) و رشيد، طيّب، وفيّ، زكيّ، سيّد، سعيد، مبارك، التابع لمرضاة الله و الدليل علي ذاتlrm;الله، الشهيد بكربلا، السبط الثاني، الامامlrm;الثالث و سيدالشهدا لقبlrm;هاي آن حضرت است و لقبي كه جدّش او را بدان خطاب ميlrm;كرد <<سيد شباب اهل الجنة>> است.[1]

كنيه <<ابا عبدالله>> مانند اسم آن حضرت، از سوي خدا و رسول گرامي انتخاب شده است.[2] معمولاً كنيه را به اعتبار اسم فرزند صاحب كنيه ميlrm;گذارند، مانند ابالحسن، ابامحمد، ابومسلم و...؛ اما كنيه امام حسين(ع) يك كنيه استثنايي است كه به اعتبار اسامي فرزندان آن حضرت نيست، بلكه به اعتبار جوهرهlrm;ي شخصيت معنوي و الهي آن امام كه روح عبوديت و بندگي خالص و وقفهlrm;ناپذير او ميlrm;باشد، انتخاب شده است.

در كتاب <<ويژگيlrm;هاي امام حسين(ع)>> آمده است: <<حسين سمبل عبادت است همه پيامlrm;آوران خدا و امامان نور، خداي خويش را خالصانه و عاشقانه ميlrm;پرستيدند؛ اما حسين، عبادت و پرستش ويژهlrm;اي داشت. از هنگامي كه نور وجودش در جان مادرش فاطمه(س) پديد آمد تا آن لحظاتي كه سر نورانيlrm;اش بر فراز نيزهlrm;ها قرار گرفت، هميشه و همه جا به ستايش و سپاس و تسبيح و تنزيه خدا مشغول بود و تلاوت كتاب خدا از او شنيده ميlrm;شد.>>[3]

در شب عاشورا كه لشكريان دشمن ميlrm;خواستند به خيمهlrm;هاي حضرت اباعبدالله الحسين(ع) هجوم بياورند و كار را يكسره كنند، امام آن شب را براي عبادت و بندگي خدا مهلت خواست و با راز و نياز، شب را به صبح، و آخرين مرحله حيات خويش را با نيايش خاصه الهي آزين بست. بار مصايب و مشكلات هر چه بر امام سنگيني ميlrm;كرد و سوز و گداز غمlrm;ها، هر چه دلخراشlrm;تر ميlrm;شد، صبر امام و رضايتlrm;مندي حضرت در برابر اراده الهي زيادتر ميlrm;گشت و عرضه ميlrm;داشت: خدايا راضي به رضاي توام.[4]

نقل شده است كه امام حسين(ع) 25 بار پياده به حج مشرف شد و مناسك حج ابراهيمي را انجام داد و در هر شبانه روز، هزار ركعت نماز به جا ميlrm;آورد. روزي از امام سؤال شد كه چه قدر از خدا ترساني؟ امام فرمود: از عذاب آخرت ايمن نيست مگر كسي كه در دنيا از خدا بترسد.[5]

پی نوشتها:

[1]. الارشاد، ج 2، ص 27.

[2]. همان.

[3]. ويژگيهاي امام حسين(ع)، شيخ جعفر شوشتري، ص 95، ترجمه و نگارش از علي رضا كرمي، تحقيق و ويرايش از سيد محمد حسيني، نشر حاذق، چاپ دوم، مطبعه امير.

[4]. مقتل الحسين، سيد عبدالرزاق مقرم، ص 283، دارالكتاب بيروت.

[5]. شهيد كربلا، سيد تقي طباطيايي، ص 63، با تصحيح شيخ عباس حاجيان دشتي، ج 1، حسينية عماد زاده اصفهاني، منتهي الآمال، ج 1، ص 210.

تور کربلا-تور زیارتی به کربلا-زیر نظر سازمان...